Gaur egun zaintza lanak antolatzeko dugun moduak ez ditu gizartean dauden beharrak asetzen. Egun, sistemak ez du gaitasunik biztanleriaren geruza askoren ongizatea bermatzeko eta datozen urteetan egoerak okerrera egingo duela iragartzen dute datuek, zaintzak beste era batera antolatzen ez baditugu behintzat. Zaintza krisiaz mintzo gara feminismotik; izan ere, biztanleriaren zahartzeak, menpekotasun indizearen gorakadak, emakumeen lan merkaturatzeak, askotariko familia ereduen hedapenak (besteak beste, familia geroz eta txikiagoen eratzea) eta, bereziki, politika neoliberalen garapenak zaintzak antolatzeko moduetan inpaktu handia izan dute eta ez dugu gaitasunik zaintza eskubide kolektiboa bermatzeko.

2020ko maiatzean aurkeztu genuen Zaintza lanen demokratizaziorantz: Beterri-Buruntzaldeako zaintza erregimenaren diagnostikoa eta ekintzarako proposamena 2020 lana.

Hernani Burujaberen lan ildoetako bat da Zaintzaren burujabetza. Diagnosia abiapuntu hartuta, hainbat egitasmo jarri dira martxan: Etxeko Zaintza zerbitzuaren garapena, bakardade egoera ez hautatuari aurre egiteko Auzozaintza programa, zaintza komunitarioa sustatzeko Eltzeko taldea, zaintzaileen zaintzarako lan ildoa eta sentsibilizazio ekimenak.