Aiako Harria parke naturalaren zati bat Hernaniko udalerrian sartzen da. Parke natural honek 6.913 hektarea inguru ditu eta Gipuzkoako bost udalerriren artean banatuta dago: Hernani, Donostia, Errenteria, Irun eta Oiartzun.

Hernaniko eremuari dagokionez, parkearen muga nagusiki Urumea ibaiaren arroarekin eta Añarbe inguruko baso eta lurrekin lotuta dago, naturagune babestu honen hego-mendebaldeko muturra osatuz.

Hernanik parke naturalaren barruan hartzen duen eremua udalerriaren hego-ekialdeko muturrean dago, herrigunetik urrun eta Nafarroako mugatik gertu. Eremu hau guztiz basatia, menditsua eta ur-baliabidez aberatsa da.

Ereñotzu da parke naturalera sartzeko Hernanik duen “atea”. Auzotik gora abiatuta, Ugaldetxo eremura iristen da; inguru hau parkearen barruko aisialdi leku garrantzitsua da, eta bertatik hainbat mendi-ibilbide abiatzen dira.

Parkearen muga Hernaniko lurretan Urumea ibaiaren goiko ur-bideek eta berorren erreka-bideek ( Usoko erreka eta Aparrain erreka…) markatzen dute. Ibai-ertzeko ekosistema hauek balio ekologiko handia dute.

Urumea ibaia Kontserbazio Bereziko Eremua (KBE) (ES2120015) Gipuzkoako Lurralde Historikoaren ipar-ekialdeko muturrean dago. Urumea Ibaia / Río Urumea KBEko hainbat gunetan, balio eta interes handiko fauna eta flora dago. Gune horietan, Batasunaren intereseko habitatak daude –esaterako, haltzadiak eta lizardiak –, bai eta Arriskupean dagoen Faunaren Euskadiko Katalogoan sartutako hainbat fauna-espezie ere; hain zuzen, interes bereziko eremua da hainbat espezierentzat, bisoi europarrarentzat (Mustela lutreola) eta desman piriniotarrarentzat (Galermys pyrenaicus), adibidez. Arrain-komunitatearen barruan, izokin arrunta (Salmo salar) azpimarratu behar da; Habitatei buruzko Zuzentarauaren II. Eranskinean jasotako espeziea da. Urumearen arroan arrakastaz sartu da berriro, eta ibaiaren ibilbide nagusian zehar hedatu da; gainera, modu arrakastatsuan ugaltzen da urtero. Noizbehinka, kolaka (Alosa alosa) espeziea ere agertzen da; halere, espezie horrek ez du populazio egonkorrik ibaiaren arroan.

Naturaren kontserbazioaren ikuspegitik Hernaniko bi gune babesturik daude eta Natura 2000 sareko Garrantzi Komunitarioko Tokiak dira, hain zuzen ere: Urumea ibaia (ES2120015), eta mendebaldean Aiako Harria Parke Natural barruan dauden Epele eta Usoko bailarak ere (guztira 385 ha) (ES2120016).

Urumea bailaran tokiko garapen jasangarria sustatzeko, Urumea ibaia babesteko eta aisialdia kudeatzeko lan-mahaia da. Honako udalerri eta auzo-udal hauek parte hartzen dute: Hernani, Ereñotzu, Arano eta Goizueta.

Naturaren kontserbazioaren ikuspegitik Hernaniko bi gune babesturik daude eta Natura 2000 sareko Garrantzi Komunitarioko Tokiak dira, hain zuzen ere: Urumea ibaia (ES2120015), eta mendebaldean Aiako Harria Parke Natural barruan dauden Epele eta Usoko bailarak ere (guztira 385 ha) (ES2120016).

Zeintzuk dira espezie inbaditzaileak?
Gurea ez den beste eremu geografiko batetik etorritako landareak dira. Landare hauek kopuru handitan, abiada azkarrez eta hainbat belaunalditan zehar ugaltzen dira, inguru berriaren oreka ekologikoa suntsituz.

Nola eragiten dute biodibertsitatearen galeran?

Habitat berriak kolonizatzean bertako landaredia ordezkatzen dute. Honek habitat horiek sinplifikatzea dakar, bertako faunarentzako baliabideak murriztuz. Azken finean, ekosistema naturalen oreka ekologikoa hausten dute bertako landare eta animaliak kaltetuz.

Mundu mailan biodibertsitate galeraren bigarren arrazoi nagusia kontsideratzen dira. Nola ezabatu etxeko landare inbaditzaileak?

Landarea sustraitik atera behar da. Aleak eskuz atera daitezke sustrai guztiak ateratzen direla ziurtatuz. Ateratako aleak poltsetan gorde lehortu arte eta zabortegira eraman behar dira.

Beste metodo bat landarea moztea da, baina landarea indartu eta ugaritu ez dadin maiztasun handiz egin behar dira mozketak. Mozketak landareak hazten jarraitzen duen bitartean errepikatuko dira. Moztutako aleak lehortzen utzi behar dira pila batean jarrita edo poltsetan bildu eta lehortzean zaborrretara bota behar dira.